WSTĘP.

Kim jest innowator?

Jestem nauczycielem Gimnazjum nr 1 w Wyszkowie. W 1992 roku ukończyłam studia dzienne magisterskie na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Opolskiego. Otrzymałam tytuł magistra matematyki o specjalności nauczycielskiej. Studia moje obejmowały szereg elementów z przedmiotów wspomagających wychowanie młodego człowieka takich jak: psychologia, socjologia, filozofia, pedagogika oraz szeroki zakres informatyki i dydaktyki matematyki.

Uważam, że innowacje w oświacie powinny podnosić wyniki działalności dydaktycznej pracy pedagogicznej. Dlatego istotne są kwalifikacje i doświadczenie innowatora. Z tego też względu pragnę dalej poszerzać swoje umiejętności, aby nowatorskie rozwiązania programowe i organizacyjne poprawiały jakość pracy szkoły i dawały dzieciom możliwość rozwijania się i zadowolenia ze swoich osiągnięć.

Moje działania innowacyjne to próba zmierzająca świadomie, w przemyślany sposób do wprowadzania pewnej zmiany w systemie nauczania w celu jego ulepszania. Ewa Smak, autorka książki „Z zagadnień innowatyki pedagogicznej” definiuje innowację pedagogiczną jako „twórcze rozwiązanie praktyczno – pedagogiczne polegające na świadomym wprowadzaniu do zastanego wycinka rzeczywistości pedagogicznej novum, które warunkuje uzyskanie lepszych wyników w relacji do dotychczasowych sposobów, środków, form i nakładu sił”. Opierając się na takiej właśnie definicji postanowiłam owe novum wprowadzać na moich zajęciach we współpracy z nauczycielami, którzy dobrowolnie pomogą mi zachęcać młodzież do nauki i modelowego zachowywania się.

NOWATORSKIE ROZWIĄZANIA PROGRAMOWE I ORGANIZACYJNE.

„Mogę uczyć się wszystkiego, co mnie zaciekawi

i mam prawo wybierać, w co się bawię”

1)              Ćwiczenie poszczególnych elementów matematycznych poprzez zabawę. Przykłady:

Ø     „Loteria Losowa” pozwalająca zgłębiać wiedzę w dziedzinie ułamków zwykłych i dziesiętnych.

Przygotowane przez nauczyciela przykłady działań podane są w formie losów. Uczniowie rozwiązują wylosowany przykład, a pozytywny wynik uprawnia ich do ponownego udziału w loterii. Zabawa trwa pół godziny. Uzyskanie określonej ilości losów daje ocenę celującą, bardzo dobrą lub dobrą. Rozwiązanie małej ilości przykładów powoduje otrzymanie pracy domowej w postaci działań, które okazały się dla nich zbyt trudne.

Ø     „Klasowy Bank” – zabawa trenująca obliczenia procentowe. Zabawę poprzedzi wizyta w lokalnym oddziale banku przygotowująca dzieci do samodzielnego rozwiązywania zadań praktycznych z wykorzystaniem procentów. Uczniowie wraz z nauczycielem przygotowują dekorację przedstawiającą oddział banku, wybierają personel i klientów banku. Dzieci – „klienci” wspólnie z „personelem” rozwiązują konkretne problemy z życia, np. wysokość odsetek, procentowe prowizje etc.

2)              Wyrabianie umiejętności posługiwania się językiem matematycznym poprzez wprowadzanie elementów teoretycznych przez uczniów.

3)              Dokumentowanie swoich prac, tworzenie pomocy dydaktycznych, zabawek matematycznych.

Ø     tworzenie gier planszowych o tematyce matematycznej. Przykład: „Wyścig Matematyczny”. W grze brać może udział od 2 do 4 osób, wygrywa ten, kto pierwszy przeprowadzi swój pionek od pola start do pola meta. Gracze przesuwają swój pionek o tyle pól, ile oczek wypadnie na kostce do gry. Gdy pionek trafi na pole, na którym jest zdanie prawdziwe, gracz uzyskuje prawo do dodatkowego rzutu kostką. Zdanie fałszywe – gracz cofa się o 6 pól. Pytanie ze znakiem zapytania – gracz przesuwa swój pionek na pole gdzie jest odpowiedź. Jeśli gracz trafi na równanie musi je rozwiązać i przesuwa swój pionek o tyle pól do przodu, ile otrzymał w wyniku .

4)              Udział w konkursach, mityngach matematycznych oraz organizowanie zawodów dla młodszych wychowanków.

Ø     konkurs matematyczny z elementami filozofii pod tytułem „Sławni matematycy i ich nietypowe zadania” dla I klas gimnazjum.

Ø     konkursy matematyczne organizowane pod nadzorem nauczyciela przez uczniów dla przedszkolaków i dzieci z nauczania początkowego.

Ø     treningi matematyczne sposobem na relaks.

5)              Lekcje służące wprowadzaniu słownictwa matematycznego w językach obcych.

6)              Współpraca z nauczycielami innych przedmiotów pozwalająca pokazać dzieciom powiązanie matematyki z innymi dziedzinami. Realizacja programu nauczania blokowego opiera się na równoczesnym prowadzeniu różnego rodzaju działań dydaktyczno – wychowawczych. Należą do nich:

Ø     rozszerzanie wiedzy matematyczno – przyrodniczej wspomagane przez gry, zabawy, zajęcia plastyczne, sportowe i psychologiczne.

Ø     wprowadzanie na zajęciach matematycznych doświadczeń fizycznych i chemicznych wspomagających umiejętność rozwiązywania zadań z treścią.

Ø     cykl tematów – matematyka i ochrona środowiska.

7)              Wykorzystanie programów komputerowych do nauki. Przykładem może być tworzenie wykresów funkcji za pomocą komputera oraz animacje brył w geometrii przestrzennej.

8)              Lekcje w terenie. Rozwiązywanie zadań z treścią w autentycznych warunkach. Przykładem może być przytaczana już wizyta w oddziale banku lub w sklepie.

9)              Spotkanie z autorem podręcznika.

10)         Współpraca ze szkołami ponadgimnazjalnymi.

Ø     udział gimnazjalistów w dniach otwartych uczelni wyższych (Instytut Matematyki Uniwersytetu Warszawskiego, Wydział Inżynierii Materiałowej Politechniki Warszawskiej).

Ø     udział uczniów w  Festiwalu Nauk (Warszawa oraz Wrocław przy okazji wycieczki klasowej w Kotlinę Kłodzką).

11)         Udział w zielonych szkołach na których odbywać będą się mityngi matematyczno – przyrodnicze przeplatane lekcjami areobicu, tańca, walk wschodu.

NOWATORSKIE DZIAŁANIA WYCHOWAWCZE.

Wychodząc na przeciw potrzebom dzieci nie potrafiącym przebić się przez tłum młodzieży buntującej się przeciwko wszystkiemu co dzieje się w szkole, lekceważącej zasady dobrego wychowania, tworzę nowy program wychowawczy, którego motto i główne zasady są następujące:

„Moja klasa to rodzina, Szkoła - przyjazny dom, Nauczyciel – przyjaciel.”

„Walczmy w obronie porządnych, cichych i słabszych przeciwko wrogom porządku i sprawiedliwości. Jeden nie da rady, ale z gromadą będą musieli się liczyć!”

1)     Założenie kącika praw i obowiązków  dziecka.

„Pomóżmy dzieciom błądzić i radośnie dążyć do poprawy.”

„Niech się wreszcie każdy dowie

i rozpowie w świecie całym,

że dziecko to także człowiek

tyle, że jeszcze mały.

Dlatego ludzie uczeni,

którym za to należą się brawa,

chcąc wielu dzieci los odmienić,

spisali dla was mądre prawa.

Więc je na co dzień i od święta

spróbujcie dobrze zapamiętać.

Tak się w wiersze poukładały,

prawa dzieci na całym świecie,

byście w potrzebie z nich korzystały

najlepiej, jak umiecie.”

PRAWA DZIECI

Ø     Nikt mnie siłą nie ma prawa zmuszać do niczego, a szczególnie do zrobienia czegoś niedobrego.

Ø     Mogę uczyć się wszystkiego, co mnie zaciekawi, i mam prawo wybierać, w co się bawię.

Ø     Nikt nie może mnie poniżać, krzywdzić, bić, wyzywać, i każdego mogę zawsze na ratunek wzywać.

Ø     Jeśli mama albo tata już nie mieszka z nami, nikt nie może mi zabronić spotkać ich czasami.

Ø     Nikt nie może moich listów czytać bez pytania, mam też prawo do tajemnic i własnego zdania.

Ø     Mogę żądać, aby każdy uznał moje prawa, a gdy różnię się od innych, to jest moja sprawa.

DOROŚLI PAMIĘTAJCIE, ŻE DZIECKO MA PRAWO DO:

Ø  Prawo do wyrażania swoich uczuć i myśli.

Ø  Prawo do własności.

Ø  Prawo do tajemnicy.

Ø  Prawo do bycia sobą.

Ø  Prawo da niewiedzy.

Ø  Prawo do szacunku.

Ø  Prawo do nauki przez zabawę.

Ø  Prawo do niepowodzeń i łez.

Ø  Prawo do upadków.

Ø  Prawo do radości.

„Wszystkiego, co naprawdę trzeba wiedzieć, nauczyłem się w przedszkolu - o tym, jak żyć, co robić, jak postępować, współżyć z ludźmi, patrzeć, odczuwać, myśleć, marzyć i wyobrażać sobie lepszy świat."

Robert Fulghum

2)     Udział uczniów w warsztatach psychologicznych mających utwierdzać ich w tym, że dążenie do wiedzy i dobre zachowanie jest czynnikiem pozytywnym. Raz w miesiącu uczniowie spotkają się z pracownikami Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej. Warsztaty mają na celu utwierdzać dzieci, że to, co robią, co dają z siebie jest dobre mimo różnych przeciwności losu.

3)     Cykl lekcji „poznajemy literaturę nastolatków”.

Próba napisania przez uczniów książki składającej się z opowiadań opartych na autentycznych wydarzeniach z ich życia.

4)     Lekcje wychowawcze z wykorzystaniem aktorskich możliwości uczniów.

5)     Promowanie cech takich jak opiekuńczość i pomoc innym

-         współpraca ze Szkołą Podstawową nr 5.

„Brońmy młodszych, organizujmy im różne zajęcia, poprawiajmy ich stosunek do szkoły. Przecież wszyscy chcemy, aby szkoła była przyjemna.”

6)     pomoc z matematyki dla uczniów klas I gimnazjum.

7)     Wirtualne wywiadówki – współpraca z absolwentami informatyki Politechniki Wrocławskiej.

Internetowy System Kontaktów z Rodzicami – ISKzR

Internetowy System Kontaktów z Rodzicami będzie skierowany do rodziców, którzy posiadają w domu lub w pracy możliwość skorzystania z Internetu. Dzięki systemowi rodzice, bez konieczności odbycia wizyty w szkole, będą mieli możliwość uzyskania wszelkich informacji o postępach w nauce swoich dzieci.

System powinien być podzielony na dwie części:

1.     Podsystem przeznaczony dla rodzica dziecka. W ramach tej części rodzic powinien mieć możliwość uzyskania informacji o:

Ø     podstawowych danych o szkole, klasie, wychowawcy dziecka

Ø     przedmiotach, które wchodzą w skład programu nauczania klasy

Ø     ocenach z poszczególnych przedmiotów z podziałem na klasówki, sprawdziany, kartkówki, odpowiedzi, ocenę końcową, itp.

Ø     uwagach jakie otrzymał uczeń

Ø     obecnościach ucznia na zajęciach

Powinna być także możliwość odczytu wiadomości od wychowawcy do poszczególnych rodziców

2.     Podsystem przeznaczony dla wychowawcy klasy. W ramach tego podsystemu wychowawca klasy będzie wykonywał następujące funkcje:

Ø     wprowadzanie ocen poszczególnych uczniów

Ø     wprowadzanie obecności uczniów na zajęciach

Ø     wprowadzanie uwag, jakie otrzymał dany uczeń

Ø     wprowadzanie wiadomości do rodziców poszczególnych uczniów

Ø     wprowadzanie wiadomości do uczniów całej klasy

Warto zaznaczyć, iż system powinien mieć wprowadzone odpowiednie zabezpieczenia. Każdy rodzic powinien mieć dostęp jedynie do danych o swoim dziecku a nie o innych dzieciach w klasie. Będzie to zrealizowane, dzięki przyznaniu każdemu z rodziców unikalnego identyfikatora oraz hasła, które będą wymagane przy każdorazowym użyciu systemu.

Podobnie podsystem wychowawcy powinien być zabezpieczony hasłem, aby żaden z uczniów nie mógł zmienić swoich ocen lub innych informacji udostępnianych przez system.

Proponowane atrybuty dla poszczególnych kategorii schematu: